Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/7295 K.2020/2761

Sanık ...’ın çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılaması sonunda, atılı suçtan mahkumiyetine dair Kayseri 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2018 gün ve 2017/343 Esas, 2018/168 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinden verilen 11.05.2018 gün ve 2018/1156 Esas, 2018/853 Karar sayılı ilamın sanık müdafisi ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 27.03.2019 gün ve 2018/9979 Esas, 2019/8552 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanması yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2019 günlü, 14-2019/120537 sayılı itiraznamesi ile sanığın vekaletnameli müdafisi yerine görevi sona eren zorunlu müdafiye tebligat yapılması ve dosya kapsamına göre eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığının gözetilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanığın vekaletnameli müdafisi yerine zorunlu müdafiye karar tebliğinin hatalı olduğu yönündeki itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KISMEN KABULÜNE, Dairemizin 27.03.2019 gün ve 2018/9979 Esas, 2019/8552 sayılı Kararının belirtilen itiraz nedeniyle sınırlı şekilde 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen iki ve üçüncü fıkraları gereğince KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü: