Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/7712 K.2020/1745

kılma suçundan beraatine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2018 gün ve 2017/552 Esas, 2018/86 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanık müdafisinin söz konusu kararla ilgili kanun yoluna başvurmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm temyiz edilmiş ise de, atılı suç için kanunda öngörülen ağırlaştırıcı nedenler nazara alınmaksızın temel cezanın üst sınırının 10 yılın altında olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesi gereğince kesin olduğundan, anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.