Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/1019 K.2021/1672

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda ilk derece mahkemesince aynı zamanda olayın tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek suçun sübutuna etkisi bakımından tanıkların anlatımlarıyla çelişen iddialarıyla ilgili detaylı ifadesinin alınması ve suça sürüklenen çocuğun aşamalarda istismar iddiasını reddedip, duruşmada ifade veren tanık Seçil’in,

sevgilisi olan suça sürüklenen çocukla olay yerine cinsel ilişkiye girmek amacıyla gitmelerinin ardından penisine prezervatif takan suça sürüklenen çocuğun ilişkiye girmekten vazgeçmeleri üzerine prezervatifi çıkarıp attığını belirtmesi ve Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 21.09.2019 tarihli raporunda, 6A sırasında kayıtlı bir adet prezervatifin dış kısmından bir kadına ait DNA profili saptandığının belirtilmesi nedeniyle mağdureden moleküler genetik incelemeye esas biyolojik örnek alınıp,

mukayese yaptırılmasından sonra toplanacak delillere göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,