Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/1020 K.2021/2246

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında 117.308,16 TL yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 20.430,34 TL’lik kısmın reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; abonesi olduğu davalı şirket tarafından tanzim olunan elektrik faturalarında herhangi bir tüketim kaydı olmayan kayıp kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin tahsil edildiğini belirterek 109.423,19 TL'nin tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 137.738,59 TL TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6719 sayılı Yasanın getirdiği yasal düzenleme sebebiyle 117.308,16 TL kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına; ıslaha ilişkin bakiye kısım üzerinden ıslahın mevzuat değişikliğinin yürürlük tarihinden sonra yapılmış olması gerekçesiyle 20.430,34 TL'lik talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, belirli hale gelen bakiye alacak talebine ilişkin 6719 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması ve 20.430,34 TL yönünden de konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle bu kısmın reddedilmesinin hukuka uygun olmadığı, ancak kararın davacı tarafça istinaf edilmemesi karşısında istinaf eden davalı aleyhine düzeltilmesinin olanaklı olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının harç yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Yargılama harçları ve giderleri, HMK'nın 326.maddesi uyarınca davada haksız çıkan (aleyhine hüküm verilen) tarafa yükletilir. Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin olarak ödediği, hem de (karar ve ilam harcı ve Devlet Hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderler gibi) devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir. Mahkemece, belirlenen karar ve ilam harcının ve davacı tarafça dosyaya yatırılan yargılama giderlerinin kullanılan kısmının davalıdan alınarak davacıya verilmesi ve kullanılmayan kısmının davacıya iadesine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince, yargılama giderleri hesaplanırken davacıya iadesi gereken fazla yatan peşin harcın, aynı zamanda yargılama giderlerine dahil edilip davalıdan alınmasına karar verilerek davacıya mükerrer kazanç olacak şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.