Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/3749 K.2020/3027

İlk derece mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 43/1, 62/1, 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince 16 yıl 8 ay ve 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezalarıyla mahkumiyetine dair kurulan 13.10.2017 gün ve 2017/296 Esas, 2017/307 Karar sayılı ilamın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair verilen 28.12.2017 gün ve 2017/367 Esas,

2017/359 sayılı Kararın temyiz incelemesinde onanmasının ardından mahkemesine iade edilen dosyada sanık velisi tarafından sunulan 31.12.2019 günlü dilekçeyle anılan hükümle ilgili tekrar temyiz incelemesi yapılmasının talep edilmesi üzerine mahkemece vaki temyiz isteminin reddine dair verilen 14.01.2020 gün ve 2017/296 Esas, 2017/307 sayılı ek karar temyiz edilmiş ise de;

İlk derece mahkemesi tarafından müsnet suçlardan dolayı sanığın 16 yıl 8 ay ve 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezalarına mahkumiyetine ilişkin kurulan 13.10.2017 günlü hükümlerle ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince 28.12.2017 günlü hükümle vaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilip bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.09.2018 tarihli kararıyla onandığının anlaşılması karşısında,