Sanığın çocuğun cinsel istismarı (mağdure sayısınca) ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (her iki mağdureye karşı) suçlarından mahkumiyetine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2018 gün ve 2018/97 Esas, 2018/456 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden esastan reddine, zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak bu suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp sanık müdafisinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan Bakanlık İl Müdürünün temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık İl Müdürünün 06.08.2019 tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurelerin aşamalardaki ifadeleri, savunma ile tanık beyanları nazara alındığında sanığın olay günü oturduğu binanın önünde oyun oynayan dokuz ve on bir yaşlarındaki mağdureler...ile...’yı yanına çağırıp apartman yöneticisinin kim olduğunu sormasının ardından meyve vereceğini söyleyerek içeriye alıp kapıyı kilitlediği ve evde meyve verdiği mağdurelerin arasına oturup Ayten Gül’ü yanağından öperek her iki mağdurenin bacaklarına dokunduktan sonra ağlamaya başlayan mağdurelerin annesi müştekinin, dışarıdan sesleri duyarak kapıyı çalması üzerine onları bıraktığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından,
ilk derece mahkemesince sanığın her iki mağdureye yönelik fiziksel temas içerikli eylemlerinin ani ve kesintili gerçekleşip süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hükümler kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek mahkumiyet kararları verilmesi karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Sanığın olay tarihinde mağdurelere yönelik sarf ettiği sözler ve davranışlar ile dosya kapsamı göz önüne alındığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun hileyle işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sanığın on beş yaşından küçük mağdureleri hukuken geçersiz rızalarına istinaden evine alıp kapıyı kilitleyerek cinsel maksatla tutması şeklinde gerçekleşen eyleminde tek bir hareketle birden fazla mağdurenin hürriyetinden yoksun kılındığı gözetilerek TCK 43/2. fıkra hükmüne göre zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 03.07.2019 gün ve 2018/4560 Esas, 2019/1470 Karar sayılı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi ile zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın bu suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.