Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/4993 K.2020/4287

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafisi tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 102/2, 102/3-d maddeleri uyarınca belirlenen 10 yıl 6 ay hapis cezası verilmesinin ardından olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı aynı Kanunun 102/5. maddesi ile müstakil ceza belirlendikten sonra teselsül nedeniyle bundan önceki maddelere göre tayin edilen ceza üzerinden 43/1. madde ile 1/4 oranında yapılan artırım neticesinde bulunan 2 yıl 7 ay 15 günün 102/5. maddesi ile belirlenen cezaya ilavesiyle sonuç ceza miktarının tespiti gerekirken TCK'nın 102/2, 102/3-d. maddelerine istinaden saptanan hapis cezasının 10 yılın üzerinde kaldığı gerekçesiyle aynı Kanunun 102/5. maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.