Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2019 gün ve 2019/140 Esas, 2019/579 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti ile tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Hükümlerin sanık müdafisince temyiz edilmesinden sonra sanığın inceleme aşamasında verdiği 02.11.2020 tarihli yazılı ifadesiyle temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, incelemenin katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan vekilinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 01.03.2020 günlü süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip,
15.04.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan ve 7226 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi ile 30.04.2020 günlü, 31114 sayılı Resmi Gazete yayımlanan 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararıyla 15.06.2020 tarihine kadar durdurulan temyiz süresinin bitiminden itibaren yedi günlük kanuni süre içerisinde de gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşıldığından ve ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında usulüne uygun duruşma günü tebliğine rağmen duruşmalara iştirak ederek katılan sıfatını almayan Bakanlık vekilinin anılan hükmü istinaf etme hakkı bulunmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesince bu nedenle
katılma talebinin reddedilmesinin de söz konusu kararı temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler ile tutuklulukta geçen süre nazara alınarak sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.