Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/6757 K.2020/17194

Dava bir kısım işçilik alacağının tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi’nin kararının ortadan kaldırılmasına, davanın görevli mahkemede açılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmiş ve karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a/3. maddesinde; "Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği", 362/1-c maddesinde ise; "Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği" düzenlenmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesine kendi yargı çevresinde bulunan mahkemelerin görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıklarını kesin olarak giderme yetkisi tanındığı ve bu uyuşmazlıkların Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla kesin olarak çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır.