Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2021/1345 K.2021/4130

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (mağdure Aslı'ya karşı) gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçlardan mahkumiyetine dair Silivri Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2019 gün ve 2018/235 Esas, 2019/93 Karar sayılı hükümlerin istinaf edilmesi üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 08.08.2019 gün ve 2019/1432 Esas, 2019/1706 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin sanık müdafisi ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 07.07.2020 gün ve 2019/7803 Esas, 2020/3175 sayılı bozma yönündeki kararına Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden uyulup, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm açısından ise direnilerek kurulan 21.09.2020 gün ve 2020/1026 Esas, 2020/1093 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafisi,

katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemize gönderilen dosyanın tetkikinde Bölge Adliye Mahkemesince bozma sonrası çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme direnildiği belirtildikten sonra ilk kararda yer almayan yeni gerekçeler belirtilerek hüküm kurulması karşısında anılan kararın direnme niteliği taşımayıp, yeni hüküm olduğu nazara alınarak gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip anne ve babası olan müştekiler Rukiye ile Hüseyin'in, davaya katılmalarına rağmen yokluklarında verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, olayın intikal şekli ve süresi, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,