Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2021/384 K.2021/2606

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda, atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 gün ve 2019/339 Esas, 2019/372 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince verilen 26.11.2019 gün ve 2019/2878 Esas, 2019/2236 sayılı kararın sanık müdafisi ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 11.11.2020 gün ve 2020/366 Esas, 2020/4861 Karar sayılı bozma yönündeki kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2020 günlü, 14- 2019/134273 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 11.11.2020 gün ve 2020/366 Esas, 2020/4861 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2021 tarihinde üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Aşamalarda değişmeyen tarafsız tanık beyanlarına göre mağdurenin babasının uzaktan akrabası olması ve aynı mahallede ikamet etmesi sebebiyle tanıdığı sanığın, olay günü mağdurenin yanına oturarak elindeki broşürleri gösterirken diğer eliyle kalçasını okşamak şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak buna göre hüküm kurulması yerine 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.1. maddesi ile temel cezanın belirlenmesi ve bu tarihten önce değişik zamanlarda sanığın,

küçük hediyeler vereceğini söyleyerek evine çağırdığı mağdureye yönelik cinsel istismarda bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından hakkında zincirleme suç hükümlerinin de uygulanamayacağı gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği nazara alınarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulü yerine reddedilmesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne değişik gerekçeyle katılmıyoruz.