Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2005/11228 K.2006/855

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 7.3.2005 gününde verilen dilekçe ile 13995 parsel sayılı mera taşınmazına ve içersindeki hayvan barınaklarına müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin dava değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, meraya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmış kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava, çiftçi mallarının korunması hakkında kanuna dayanılarak Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından açılmıştır.

Çiftçi Mallarının Korunması hakkındaki 4081 sayılı Kanunun 2.maddesinde, bu kanunun köy sınırları içinde, şehir ve kasaba haricinde olup, Belediye hududu içinde veya dışında bulunsun zirai mahsulat istihsal edilmekte olan sahalarda uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Görülüyor ki, Çiftçi Mallarının Korunması Başkanlığına verilen yetki zirai mahsulat sahalarıyla sınırlıdır. Kanunla kurulan ve yetkisini Kanundan alan Koruma Başkanlığının yararlanma veya mülkiyet hakkına dayanarak mera niteliğindeki bir yer hakkında dava açma olanağı bulunmadığından, başka bir deyişle aktif dava ehliyeti olmayan kurulun açtığı davanın bu nedenle reddi yerine istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.