Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/10870 K.2006/13077

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2005 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine, davalının köy yaylasına mülk edinme amacıyla kalıcı nitelikte ev ve ahır yapmak suretiyle elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve yapıların yıkılmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmü, davalı temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 20.maddesinde "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına göre yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, suluk, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü öngörülmüştür.

Yapılan yargılamalar sırasında davacı tarafından yapılan evin tek katlı yığma basit yapı olduğu, ahırında tek katlı basit yapı olduğu belirtilmiş ise de, bu yapıların kalıcı nitelikte olup olmadığı araştırılmamıştır. Yaylaların mülkiyeti hazineye, intifa hakkı ise köye aittir. Bu nedenler yukarıdan anılan madde hükmü de gözetilerek davalı tarafından yapılan yapıların yaylanın kullanım amacına uygun ve intifaından yararlanmayı sağlayacak bir yapı mı, yoksa mülk edinmek amacıyla yapılmış kalıcı nitelikte bir yapı mı olduğu araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve soruşturma ile istemin hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.