Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/5399 K.2006/6335

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.08.2003 ve 07.10.2005 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine "bozma ilamına uyularak ve davalar birleştirilerek" yapılan duruşma sonunda; davalı 1750 ve birleştirilen 1752 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine açılan davanın kabulüne, yine birleştirilen 1753 parsel aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 17.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı 1750 parsel maliki ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava Türk Medeni Kanunun 747.nci maddesine dayanılarak geçit hakkı kurulması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece 1750 ve 1752 parseller aleyhine davacının maliki olduğu 1749 parsel lehine krokide yeşil ve kırmızı ile işaretlenen bölümden geçit tesis edilmiş, hükmü davalı 1752 parsel maliki temyiz etmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma kararında vurgulandığı üzere uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi zorunludur. Zira geçit hakkı tesisi özünü komşuluk hukukundan alır. Burada ilke olarak fedakârlığın denkleştirilmesi kuralına uyulmalıdır.

26.12.2005 günlü krokiden davacıya ait 1749 parselin 1753 ve 1750 parsellerin ortak sınırından sağlanacak geçit ile ihtiyacını giderebileceği açıkça görülmektedir. Kaldi ki; 1753 parsel maliki olan davalı güneydeki sınırını 1,5m enindeki yeri davacıya geçit ihtiyacı için terk ettiğini verdiği cevap dilekçelerinde kabul etmiştir.

Mahkemece bu olgu gözönünde tutularak yol gereksiniminin 1750 ve 1753 parsellerin ortak sınırından karşılanması yerine sadece 1750 parselden geçit kurulması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.