Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/8100 K.2006/9392

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.6.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 1.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş hükmü davalı Hazine temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Somut olayda, davacının mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu ortadadır. Ancak yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarının nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2-5-3 metre) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Kaldı ki bilirkişi raporunda ve mahkeme gerekçesinde genişliğin niçin 4 metre eninde tespit edildiği açıklanmamıştır.

Fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi gereğince; geçit bedelinin tespit ve depo edildiği tarih ile karar tarihi arasında uzunca bir süre geçmemeli yükümlü taşınmaz malikine ek bazı külfetler yüklenmemelidir. Somut olayda; geçit bedeli dava tarihi olan 17.6.2003 tarihi itibari ile tespit edilerek 1.6.2005 tarihinde depo edilmesine karar verilmiş, dava tarihi ile karar tarihi arasında iki yıllık süre geçtiği için geçit bedelinin tespiti hakkaniyete uygun olmamıştır.

Bu nedenlerle; bilirkişiden ek rapor alınarak yol genişliği 2,5-3 metreyi geçmeyecek şekilde kroki düzenlettirilmeli, geçit bedeli keşif tarihine göre belirlenmeli ve depo ettirilmeli, dava bu şekilde kabul edilmelidir. Kararın

açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.