Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/10009 K.2007/11784

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.02.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit ... istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak geçit ... kurulması istemiyle açılmıştır. Davacı genel yola çıkışı bulunmayan 286 parsel sayıl taşınmazı lehine 285, 5056, 289 parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmasını istemiş, mahkemece yargılama sırasında davaya dahil edilen 278 parsel sayılı taşınmaz üzerinden Çavdarlık yolu olarak anılan yola bağlantı kurularak geçit oluşturulmuştur. Hükmü davacı vekili geçit kurulan güzergah üzerinde su deposu bulunması nedeniyle yol fiilen kullanılamayacağından temyiz etmiştir.

Geçit ... davalarında amaç; genel yola çıkışı bulunmayan parselin sürekli yararlanabilmesi için en uygun ve en kısa yolun tespit edilerek, buradan geçit bağlantısı kurmaktır.

Mahkemece araştırılan alternatifler üzerindeki değerlendirmeler de doğudaki Domuzoğlu deresine çıkışın uzun ve kullanımı sürekli olamayacağından kabul edilmemiş, batıdaki alternatiflerde ise dinlenen tanık beyanlarına göre Çavdarlık yoluna çıkmanın mümkün olduğu ancak Çavdarlık yolunun yılın bazı zamanlarında araçla kullanımının mümkün olmadığı böylece süreklilik arzetmediği anlaşılmıştır.

Buna rağmen kuzeydeki Tire Beydağı yoluna çıkan alternatiflerinde mümkün olduğu, yolun kullanımında diğer yollara çıkışa göre herhangi bir sorun yaşanmadığı böylece en uygun seçeneğin kuzeydeki Tire Beydağı yoluna çıkış olduğu, davacı için fedakarlığın derkleştirilmesi ilkesi de dikkate alınarak bu yöndeki alternatifler üzerinde durularak özellikle iki parselin ortak sınırından geçit kurulması değerlendirilerek en uygun seçenek üzerinden geçit ... kurulmasına karar vermek yerine kullanım zorluğu bulunan seçenek üzerinden hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de, davacı parsel lehine 278 parsel üzerinden kurulan geçidin davacı parseline bağlandığı yer üzerinde bir su deposunun bulunduğu 19.03.2007 tarihli tespit krokisi ile sabittir. Bu hali ile de kurulan geçidin kullanmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki mahkemece yapılan keşif ve bilirkişilerin raporlarında bu husus gözlenemediğine göre keşif ve raporlar yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmamaktadır.

Mahkemece yapılması gereken, yeniden keşif yapmak ve usulüne uygun rapor almak suretiyle az yukarıda açıklandığı şekilde araştırma ve inceleme yapılarak bir hüküm kurmak olmalıdır. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.