Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/11419 K.2007/12778

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.06.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit ... kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 289 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 287, 297 ve 298 parsel sayılı taşınmazlardan Medeni Kanunun 747.maddesi uyarınca geçit ... kurulmasını istemiştir.

Mahkemece istem hüküm altına alınmış, davacının 289 parsel sayılı taşınmazı yararına davalı ...'a ait 287 parsel sayılı taşınmazdan krokide 2 numaralı güzergah olarak gösterilen yerden geçit kurulmuş, karar davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriği ile kararın dayandığı yasal nedenlere göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz istemine gelince;

Dava, geçit ... kurulması istemine ilişkindir. Davacı kendisine ait 289 parsel için geçit ... kurulmasını istemiş, mahkeme 287 parsel üzerinden geçit ... kurulması yönünde hüküm vermiştir. Geçit hakkının ana yola bağlantıyı sağlayacak biçimde kesintisiz olarak kurulması gerekir. Dava konusu 287 parsel yararına daha önce Sulh Hukuk Mahkemesi kararı ile 298 parselden kurulmuş geçit ... bulunmaktadır. Mahkemece, davacı parseli için 287 parselden kurulan geçit yeri 298 parselde ki bu geçit yerine bağlanmış ise de, davacının sözü edilen bu geçit yerine kendi parseli yararına yasal olarak geçit ...kurulmadan kullanamayacağı, geçit hakkının bu şekilde yasadaki ana yola kesintisiz ulaşma amacına uygun olmadığı göz ardı edilmiştir.

Bunun için, mahkemece uygun bulunan güzergahtan davacı parselinin genel yola kesintisiz ulaşmasını sağlayacak şekilde geçit ... kurulması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu gibi karar verilmesi doğru görülmemiş, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunarak hükmün bozulması gerekmiştir.