Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/334 K.2007/1184

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.6.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı 1154 parsel sayılı taşınmazı lehine, davalılara ait 1151, 1152 ve 1153 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 1151, 1152 ve 1153 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı tesisine karar verilmiş, hükmü davalı 1151 parsel sayılı taşınmaz maliki temyiz etmiştir.

Mahkemece istemle ilgili keşif yapılmamıştır. Eldeki davanın açılmasından önce davacı yanın istemi üzerine ve davalıların yokluğunda yapılan tespit sonucu düzenlenen 17.04.2006 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. HUMK’nun 364. maddesi hükmünce keşif iki tarafın usulüne uygun davet edildikten sonra ya yüzlerinde yada davete icabet etmemeleri halinde yokluluklarında yapılabilecek bir işlemdir. Mahkemece anılan hükmün gözetilmeyerek aleyhine geçit kurulan parsel maliklerinin yokluğunda yapılan keşfe dayanılarak verilen kabul kararı, savunma hakkının kısıtlanması anlamına geldiğinden doğru olmamıştır.

Kabule göre de, katlanma yükümlülüğü ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca tüm alternatifler incelenip olumlu ve olumsuz yönlerinin irdelenmesi gerekir. Lehine geçit hakkı kurulan parsel sınırında bulunan 1184 parselden veya 1184 parsel ile 1151, 1152 ve 1153 parsel sayılı taşınmazların ortak sınırından taşınmazların güneyinde bulunan yolla irtibatlandırılacak şekilde geçit tesisi alternatifi üzerinde durulmadan sonuca gidilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.