Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/11320 K.2008/12216

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.03.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mera iddiasına dayalı sınırlandırma istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 1734 parsel sayılı taşınmazın mera olarak tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile özellikle, tanık sözleri ve Ziraatçi Bilirkişi raporuyla dava konusu yerin mera olduğunun anlaşılmasına göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden bu yana bu amaçla kullanılan yerlerdir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralar özel amaçla kullanılamaz. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmüne göre de, mera olduğu saptanan taşınmaz malların sınırlandırılarak özel siciline yazılması gerekir. Bu nedenle mahkemece, “1734 parsel sayılı taşınmazın mera olarak tespitine” şeklinde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hüküm düzeltilerek onanmalıdır.