Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/1470 K.2008/2555

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.10.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili 17.10.2006 tarihli dilekçesi ile 5 sayılı parsel lehine 8 sayılı parselde geçit hakkı tesisini istemiştir. Davalılar vekili, davacının yola ihtiyacı olmadığı, ayrıca 2006/1642 esas sayılı dosyada davacı 5 sayılı parselin tapusunun iptali ile adlarına tescil davası açtıklarını, bu dosyanın bekletici mesele yapılmasına ayrıca komşu parsellerin daha az zarar göreceği nedenleri ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu, komşu parsel alternatiflerine göre, davalı 8 sayılı parsel üzerinde bulunan yolun davacı ve davalıların müşterek yol olarak kullandıkları en uygun geçitin bu parsel üzerinde bulunduğu nedeniyle, uzman bilirkişi raporuna uygun olarak davanın kabulüne 28.05.2007 tarihinde keşif krokisinde 1.alternatif olarak görülen krokide yeşil taralı 3 m genişliğinde 30.57 m2 miktarındaki yerden davacılara ait 5 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılar adına kayıtlı 8 sayılı parselde geçit hakkı tesisine depo edilen 76.42 YTL geçit bedelinin davalılara ödenmesine, 250.00 YTL vekalet ücreti ile davacı tarafça yapılan 393.40 YTL masrafın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davalılar vekili kararı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Ancak, geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, davanın niteliği gereği harç ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacılar üzerinde bırakılması gerektiğinden, davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.