Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/217 K.2008/1482

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.10.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Davacı köy, idari sınırları içerisinde kalan ve Orman İşletme Müdürlüğü’nün köy halkına bıraktığı taşınmaz bölümlerine davalı köyün sınır uyuşmazlığı yaratarak oluşan haksız elatmasının giderilmesini istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği üzerinde çekişme yaratılan taşınmaz bölümünün kendi sınırları içersinde bulunduğunu açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişinin 17.07.2006 günlü krokisinde A harfi ile işaretli yere davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgeler ile Orman İşletmesi ve taraf köyler arasında düzenlenen 29.09.2004 günlü «tutanak başlıklı» belgeden çekişmenin Menteşe Çayı orman işletmesinin 2005 yılı üretim programında yer alan 40 ve 41 numaralı bölümlerden kaynaklandığı işletmenin 40 numaralı bölümün istihsal ve nakliye işlerinin tamamını davacı 41 numaralı bölümün istihsal ve nakliyat işlerinin tamamını da davalı Köy Kalkınma Kooperatiflerine bıraktığı anlaşılmaktadır. Ne var ki; davalı köy tüzel kişiliği Orman İşletmesini kendilerinde katıldığı anlaşmaya uymamış, 27.10.2004 tarihinde 40 ve 41 numaralı alanlardaki muarazanın giderilmesi için eldeki davayı açmıştır.

Taraflar arasında, 40 ve 41 numaralı sahaların orman olduğu hususunda çekişme çıkmadığından, eldeki davanın bu ormanlardan yararlanmaya yönelik olarak açıldığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca; uyuşmazlığın 6831 sayılı Kanununun değişik 37 ve 40. maddeler çerçevesinde incelenerek değerlendirilmesi gerekir.

Gerçekten.

6831 sayılı Orman Kanununun 37. maddesi hükmü «Devlet ormanlarından çıkartılacak, tomruk, tel direk, maden direk, sanayi odunu, kağıtlık odun, lif-yonga odunu, sırk, ..., yakacak odun, reçine, sığla yağı, çıra ve şimşir gibi yıllık üretim programına alınmış orman ürünlerinin dışındaki her nevi orman ve artıklarını tayin olunacak mıntıka ve süreler içinde toplayıp çıkarmaları için öncelik sırasına göre 40. maddede belirlenen orman köylülerini kalkındırma kooperatiflerine veya ... yerindeki veya civarındaki köylülere ilanen duyurulmak suretiyle ve tarife bedelini ödemeleri şartıyla izin verilir.

Bu yerlerdeki halkın veya kooperatiflerin bu işe istekli olmadıklarını veya ... güçlerinin yeterli bulunmamasının tespit ve teshiki halinde bu ürün ve artıkları diğer isteklilerce toplanıp çıkarılmasına aynı şartlarla izin verilebilir veya orman idaresince istihsal olunup satılınabilir…» şeklindedir.

Diğer taraftan yasanın 40. maddesi de «Devlet ormanlarında ağaçlama, bakım, imar, yol yapımı, kesme, toplama, taşıma, imal gibi orman işleri; işyerinin ve işyerinde çalışacakların hangi mülki hudut ve orman teşkilatı hudutları içersinde kaldığına bakılmaksızın, öncelikle işyerinde veya civarındaki orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine ve işyerindeki köylülere veya ... yeri civarındaki orman işlerinde çalışan köylülere, işyerine olan mesafeleri ile işgüçleri dikkate alınarak gördürülür.

Yapılacak işe yukarıda belirtilen kooperatiflerin ve köylülerin işgüçlerinin yeterli bulunmaması veya işe ehil olmamaları veya aşırı fiyat istemeleri veya işin dağıtım veya yapılması ile ilgili konularda çözülmesi mümkün olmayan ihtilaflar çıkarmaları gibi hallerde bu gibi işler işyerine civar olmayan orman köylülerini kalkındırma kooperatiflerine veya köylülere yaptırılabileceği gibi taahhüt yolu ile de yaptırılabilir…..» hükmünü taşımaktadır.

Yasanın yukarıya alınan her iki hükmü birlikte değerlendirildiğinde 6831 sayılı yasa hükümleri uyarınca yaptırılacak istihsal ve nakliyat sahasının hangi köy mülki hudutları dahilinde kaldığının önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan; kanun koyucu istihsal faaliyetlerinde istihsal sahasında veya civarındaki orman köyleri kalkındırma kooperatiflerine, ardından o sahadaki köylülere veya işyeri civarındaki

orman işlerinde çalışan köylülere öncelik tanımıştır. Fakat istihsal sahalarındaki işlerin kime verileceği yetkisi ise kanuna göre uygulamayı yapacak Orman İşletme Müdürlüğü’dür. Başka bir anlatımla, bu gibi davalarda Orman İşletme Müdürlüğünün yaptığı tercih önem kazanmaktadır. Somut olayda; yetkili Orman İşletmesi davacı köye sadece 40 numaralı bölmedeki istihsal ve nakliyat işlemlerini yapmak üzere izin verdiğinden, davacı köyün 41 numaralı bölüme ilişkin açtığı davasının reddi yerine bu bölüm istemin de kabulü doğru olmamıştır. Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.