KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2008/3642 E., 2008/4505 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2008
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.12.1997 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... .... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı, ... İli, .... İlçesi, .... Köyü, .... Mevkiinde bulunan 137 parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazın maliki olduğunu, genel yola bağlantısının bulunmadığını belirterek aynı yerde bulunan 136 ve 138 parsel sayılı taşınmazların maliklerini hasım göstererek Türk Medeni Kanunu'nun 747.maddesine dayalı olarak bedeli mukabilinde geçit hakkı tesisi isteminde bulunmuştur.
Mahkemenin 04.11.1999 günlü kararı ile davanın reddine karar verilmiş, Dairemizin 26.01.2004 tarih 2003/7062 Esas, 2004/535 Karar sayılı kararı ile hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının davası kabul edilmiş, bilirkişilerin 16.10.2006 havale tarihli rapor ve ekindeki krokilerinde 137 parsel sayılı taşınmaz lehine, 136 ve 138 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden kırmızı ile taralı toplam 99 m2'lik alandan geçit hakkı tesisine karar verilmiş, hükmü 136 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.
1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Geçit hakkı tesisine ilişkin davalarda davalı hiçbir zaman dava açılmasına neden olmadığından Dairemizin öteden beri yerleşik uygulaması doğrultusunda yargılama giderleri ve Avukatlık Ücreti ile sorumlu tutulamaz. Mahkemenin bu ilkeyi gözardı ederek davalıları yargılama harç ve giderleri ile sorumlu kılması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2008/3642, K. 2008/4505, 2 Nisan 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama