Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/4074 K.2008/8689

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.01.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.07.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine, 5586 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki davalı payının 1984 sayılı mera parselinden geldiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil ile 3194 sayılı yasanın 11/2-3 maddeleri uyarınca tapu kaydına yazılan şerhin silinmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın imar planında depolama alanında kaldığını ve çevresinde yapılaşma bulunduğunu, 4342 sayılı Mera Kanunu’nun geçici 3. maddesindeki koşulların belediye yararlarına gerçekleştiğini savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazın halen meyve bahçesi vasfında olduğu, üzerinde yapı ve tesisin bulunmadığı, 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği, davalıya ait payın mera parselinden geldiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 30 hektar 3406 metrekare yüzölçümlü 1984 parsel sayılı taşınmazın mera vasfıyla tespit edildiği, taşınmazın bulunduğu ... köyünün Büyükşehir belediyesi sınırları içine alınması nedeniyle 13.07.1988 tarihli Belediye Encümen Kararı ile 3194 sayılı Yasanın 11 ve 1580 sayılı Yasanın 159 maddelerinden söz edilerek “ arsa “ vasfı ile Belediye adına tescil edildiği, 29.11.1996 tarihinde belediye tarafından özel şahıslara ait iken şehirler arası otobüs terminal alanı olarak kamulaştırılan 2089 parsel sayılı taşınmaz ile tevhit edildiği,

aynı tarihte 2109, 2110, 2111 ve 2112 parsel sayılı taşınmaz olarak ifraz edildiği, 20.02.2003 tarihinde de 3194 sayılı Yasanın 18 maddesi uyarınca 2111 parsel sayılı taşınmazın 17857 metrekarelik kesiminin uygulama alanı içine alındığı ve uygulama neticesinde 19 adet imar parselinin oluştuğu, dava konusu parselinde bu imar parsellerinden olduğu anlaşılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı payının bir kısmı özel şahıslara ait iken belediye tarafından kamulaştırılan ve daha sonra da 1984 sayılı mera parseli ile tevhit edilen 2089 parsel sayılı taşınmazdan gelmiştir. Hal böyle olunca, belediye tarafından yapılan tevhit ve ifraz işlemleri ile 3194 sayılı yasanın 18 maddesi uyarınca yapılan imar uygulamaları göz önüne alınarak H.U.M.K.nun 275 maddesi uyarınca dava konusu 5586 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki davalı payının ne kadarının 2089 parsel sayılı taşınmazdan geldiği uzman bilirkişiye hesaplattırılmalı ve belirlenen bu pay yönünden davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, bu yön gözetilmeksizin istemin tümü ile hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.