Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/9038 K.2008/10482

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.10.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 30.10.2006 tarihli dilekçesiyle, 18 sayılı parseli lehine davalı adına kayıtlı 168 ada 12 sayılı parsel sınırından geçit hakkı tesisi istemiştir.

Davalı vekili, fotoğraflarda görüleceği üzere arazinin %70 eğimli olup heyelan tehlikesi bulunduğu, paftadaki yolun çevredeki fındık bahçeleri tarafından ve davacı tarafından şimdiye kadar kullanılmış olduğu Türk Medeni Kanununun 747.maddesi şartları bulunmadığı nedenleriyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme sonucu davanın kabulüne, davacı 166 ada 18 sayılı parsel lehine, davalı 168 ada 12 parsel aleyhine 28.05.2007 tarihli keşif krokisinde (B) harfli 74,83 m2 kısım üzerinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Davalı vekili, özetlenen savunmalarını tekrar ile ve resen görülecek yönlerden temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 747.maddesi gereğince geçit hakkı tesisi isteğine ilişkindir. Geçit hakkından amaç, genel yola ulaşmaktır. Genel yola çıkma imkanının hiç bulunmadığı yada çok güç olduğu takdirde iktisadi ihtiyacın gerektirdiği geçit hakkı istenebilir. Paftada görüldüğü üzere davacıya ait 166 ada 18 sayılı parsel yola cephelidir. Davalı parsel, davacı parsele çok uzak olup arada başka parseller de paftadaki yola cephelidir. Bu nedenle,

paftadaki mevcut yol noksanı ile olsa da ulaşımı sağlıyorsa, bunun daha iyi hale getirilmesi amacıyla kendisine çok uzak olan komşu taşınmaz maliki davalı parselden taşıt geçişine elverişli hale getirilmesi amacıyla taşınmazından bir kısım yer alınmak suretiyle paftadaki bir kısım yolun elverişli hale getirilmesi şeklindeki davacının nisbi geçit hakkı istenmesinde hukuki yararı yoktur. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.