Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2008/9332 K.2008/11347

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı; davalı ... Belediyesine ait 141 ada 8459 parsel numaralı taşınmazdan, 132 metrekare olarak 06.07.1972 tarihinde satın aldığı arsanın bir kısmının ıslah imar planı sonucu 6253 ada 9 parsel olarak davalı ... Belediyesi adına tescil edildiğini belirterek, 51 metrekare yüzölçümündeki bu parselin tapusunun iptali ile adına tescilini ayrıca davalı ... Belediyesi tarafından yola terkin edilen parselin geriye kalan kısmının bedelinin ise tazminat olarak tahsilini talep etmiştir. Yargılama sırasında 03.03.2008 tarihli dilekçe ile tazminat talebini miktar yönünden ıslah etmiştir.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil ile tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... Belediyesi ve ... Büyükşehir Belediyesi vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı 01.12.2006 tarihli dava dilekçesinde satın aldığı 132 m2 arsanın ıslah imar planı sonucu 51 m2 olarak tapuya tescil edilen kısmı dışındaki yerin bedeli olarak 7.000 YTL tazminat istemiştir.

03.03.2008 tarihli ıslah dilekçesinde talebini ıslah ederek 30.000 YTL’ye dava tarihinden geçerli faiz yürütülmesini istemiştir. Davacının bu istemi hüküm altına alınmıştır. Davacının talebinin 7.000 YTL’lik kısmı için dava tarihinden, 23.000 YTL’lik kısmı için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, 23.000 YTL bedel için ıslah tarihi yerine dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmişse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.