Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/1241 K.2009/1981

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.9.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.6.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacılar 876 parsel numaralı taşınmazları yararına, davalıya ait 879 parsel numaralı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Davalı, davacılara ait taşınmazın iki yönden genel yola cephesi bulunduğunu ve kendi kusurları ile yola bağlantılarının kesmeleri nedeniyle iyiniyetli olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait 879 parsel numaralı taşınmaz üzerinden 26.05.2008 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde yeşil ile taralı, A harfiyle gösterilen toplam 126,42 m2’lik kısımdan 876 parsel yararına geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Somut olayda; davacılara ait 876 parselin kuzey ve doğu yönünden kadastro yoluna cepheli olduğu görülmektedir. Bu durumu fen bilirkişisi 26.05.2008 tarihli raporunda “kadastro yoluna cepheli olan 876 parseldeki eski ve yeni iki katlı ev ve ahırın giriş-çıkış yönleri parselin batı tarafında olduğundan doğu taraftaki kadastro yoluna çıkışın masraflı olacağı ve kuzey yöndeki patika yolun da komşu parsel malikleri tarafından kapatıldığı şeklinde” belirtmiştir.

Açıkça belirtmek gerekirse, 876 parsel numaralı taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğu bu nedenle mutlak ve nisbi geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılmakla, davacıların subjektif arzularına göre 26.05.2008 tarihli krokide yeşil ile taralı alanın yasal olarak geçit güzergahı saptanıp buna ilişkin hüküm kurulması mümkün değildir. Davanın açıklanan tüm bu nedenlerle reddi yerine kabulü bozma nedenidir.