Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/2330 K.2009/4173

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.10.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 29.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, çekişme konusu 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamında, 139 ada 3 parsel sayılı taşınmazda dava dışı kardeşi ... ... ile 1/2'şer paylarla ve yine 139 ada 20 parsel sayılı taşınmazda da davalı ve dava dışı kardeşi ... ... ile paylı malik bulunduğunu, davalının bu taşınmazlara ekip biçmek suretiyle haksız yere elattığını ileri sürerek, söz konusu elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 101 ada 2 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın konusu kalmadığından esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, 139 ada 3 ve 139 ada 20 parseller yönünden ise dava sabit görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişme konusu 139 ada 3 parsel sayılı taşınmaz davacı ile dava dışı kardeşi ... ... adlarına 1/2'şer paylar ile kayıtlıdır. Davalının bu

taşınmazda hissesi yoktur. Davalı her ne kadar paylı malik ...'in fiilen taksim edilen yerini sözlü kira akdine dayalı olarak ve ekerek kullandığını ileri sürmüş ise de, paylı mülkiyette davacı taşınmazın tamamı konusunda korumaya yönelik olarak elatmanın önlenmesi davası açabileceğinden ve davalının da haklı bir nedene dayanmaksızın taşınmaza elattığı sabit olduğundan, bu parsele yönelik davanın kabulü gerekirken, yazılı nedenlerle red kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.