Kararı temyiz eden ... Genel Müdürlüğünden peşin temyiz harcının ve 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik uyarınca 67,20 TL olarak belirlenen harcın alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır.
25.01.1985 günlü 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B. Kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.
Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli 1 sayılı tarifenin 04.06.2008 günlü ve 5766 sayılı Kanunun 11.maddesiyle değişik “Temyiz ve itiraz harçları” başlıklı Ek Bölümü uyarınca, 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvuruları sırasında, temyiz eden taraftan 67.20 TL tutarında başvuru harcının da alınması zorunludur. Anılan başvuru harcı yatırılmamıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2008 günlü ve 2008/1877 Esas ve 2008/788 Karar sayılı kararı ile de; kararı temyiz eden ... Genel Müdürlüğünün temyiz ve Yargıtay başvuru harcından muaf olmadığı ve 5737 sayılı ... Kanunun 77.maddesindeki “…Tüm ... ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır” hükmünün yargı harçlarını
kapsamadığı, dolayısıyla ...’nün anılan her iki harçtan da muaf olmadığı benimsenmiş olduğundan söz konusu harç eksiklerinin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.