Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/6436 K.2009/8982

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.04.2007 gününde verilen dilekçe ile yayla iddiasına dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 29.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi dahili davacı vekili, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.07.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı Hazine vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..., yayla tahsis kararı nedeniyle tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı gerçek kişi, davanın reddini savunmuştur.

30.07.2008 tarihinde davaya müdahale eden Hazine, davacının isteklerini tekrar etmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu 101 ada 18, 19, 44, 45, 58 ve 59 parsellere ilişkin dava kabul edilmiş, 6 ve 7 parsellerle ilgili davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ..., davalı gerçek kişi ve asli müdahil Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın 12.09.1958 tarih 32, 08.10.1966 tarih 38 ve 24.02.1976 tarih 184 numaralı kararlarda mera ve yaylak olarak sınırlandırılmış olmasına, 4342 Sayılı Mera Kanununun 4.maddesi uyarınca bu tür tahsis yapılan yerlerde özel mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceğini ve bu gibi yerler kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile mülk edinilemeyeceğine göre davalının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davalı ... tarafından Hazine ve köy aleyhine Susuz Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/51 esasında kayıtlı davada, tapuya dayalı elatmanın önlenmesi davası açtığı, bu davanın yargılaması sırasında bilirkişilerce düzenlenen 07.06.2006 tarihli rapor ve krokide 101 ada 6 ve 7 numaralı parsellerin de tahsis kararı kapsamında kaldığının saptandığı görülmektedir. Bu rapor, mevcut dava sebebiyle dosyaya sunulan 06.08.2008 tarihli asıl rapor ve sonradan verilen 21.10.2008 ek rapordaki olgu ve bulgulara uygun düşmemektedir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yeni bir teknik bilirkişi kuruluna 6 ve 7 sayılı parsellerin tahsis kararlarına göre durumunu inceletmek, raporlar arasındaki çelişkinin nedenini açığa kavuşturmak, böylelikle bir sonuca ulaşmak olmalıdır.

Eksik inceleme, araştırma ve bilirkişilerin çelişkili raporlarına dayanılarak kurulan hükmün bozulması gerekir.