Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/10746 K.2010/12125

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.09.2009 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.04.2010 günlü hükmün davalılar tarafından temyizi üzerine mahkeme kararının kesin olduğundan davalının temyiz talebinin reddine dair 07.06.2010 tarihli kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, çaplı taşınmaza haksız elatmanın giderilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, diğer davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen taşınmaz bölümlerine davalıların haksız elatmalarının önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiş, mahkemece müdeabih yasanın kesinlik sınırı içinde kaldığından bahisle temyiz istemleri reddedilmiştir.

Bu kararı da davalılar temyiz etmiştir.

Belirtilmelidir ki HUMK'nun 427. maddesindeki kesinlik sınırı taşınır mal ve alacak davalarına ilişkindir. Taşınmazın aynına dair olan davalar yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı kapsamında değildir. Davada taşınmaz malın aynına yönelik istemler söz konusu olduğunda mahkemenin davalıların temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Belirtilen nedenle yerel mahkemenin 07.06.2010 tarihli temyiz isteminin reddine dair olan ek kararının kaldırılmasına karar verilerek hükmün temyiz incelemesi yapılmasına geçilmesi gerekmiştir.