Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/11404 K.2010/12519

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 03.04.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ..., ..., ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 2325 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 2322, 2326, 2330, 2331 ve Hazine adına kayıtlı 2614 parsel sayılı taşınmazların uygun olanından TMK'nun 747. maddesi uyarınca geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar ..., ...,..., ...; geçit hakkı vermek istemediklerini, taşınmazlarında zeytin ağacı olduğunu, en uygun yolun 2614 ile 2331 sayılı parsellerden verilebileceğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 2325 sayılı parsel yararına fen bilirkişisinin 16.10.2008 havale tarihli bilirkişi krokisinde kırmızı renkle gösterilen 2322 ve 2326 sayılı parseller üzerinden 3 metre genişliğinde 820,50 m2’lik kısımdan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 2326 sayılı parsel malikleri ile 2322 sayılı parsel maliklerinden davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalılar 2326 sayılı parsel malikleri ile 2322 sayılı parsel maliklerinden davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Geçit hakkı tesisine ilişkin davalarda kural olarak yükümlü taşınmaz malikleri dava açılmasına neden olmazlar. Davacı yasadan kaynaklanan hakkını kullanarak geçit istediğinden ve bu talep üzerine geçit kurulan taşınmaz malikleri yükümlü kılındıklarından geçit davalarında harç, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerekir.

Somut olayda, yargılama harç ve giderlerinin davacı üzerinde bırakılacak yerde 2322 ve 2326 parsel malikleri bulunan davalılara yükletilmesi yasaya ve yerleşik Dairemiz uygulamalarına aykırıdır. Açıklanan bu durum bozma nedeni ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.