Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/3812 K.2010/4676

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.12.2006 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanunun 724.maddesi gereğince temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 28.12.2006 tarihli dilekçesi ile 40 parsel sayılı 975 m2 ev ve avlu cinsi ile davalı kayınbiraderi adına tapuda kayıtlı taşınmaz üzerine taşınmazın önceki maliki murisi kayınpederi Halil Kahraman'ın rızası ile ev yaptığını beyanla binanın makul bir avlu ile birlikte kapladığı alanın TMK.724 maddesi gereğince temliken tescilini istemiştir.

Davalı ... binanın bulunduğu alan ile sınırlı olarak davayı kabul etmiştir.

Dava sırasında 17.09.2007 tarihinde tapuda 3/16 pay maliki olan dahili davalı ve davacının eşi olan ... 22.04.2008 tarihli celsede imzalı beyanı ile davayı kabul etmiştir.

Mahkemece keşfen yapılan inceleme sonucu ve 07.04.2009 tarihli İl Özel İdaresinin ifrazı mümkün olabileceği cevabi yazısına göre davanın kabulüne;09.09.2008 tarihli keşif krokisinde D harfi ile gösterilen 300.07 m2 alanın davacı adına, E harfi ile gösterilen 674,93 m2.lik alanın ise davalı ... adına tesciline, depo edilen 1759 TL tazminatın davalı ...'ya ödenmesine 15.12.2009 tarihinde karar verilmiştir.

Davalı ... vekili kabul beyanına göre davacıya en fazla 100 m2 yer verilmesi gerektiği, oysa ki, fazla yer verildiği nedenleri ile re'sen görülecek yönlerden temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Ancak, dava konusu Akçeşme köyünde bulunan 40 sayılı parsel tapuda davalı ve dahili davalı adına müşterek mülkiyet şeklinde kayıtlı olmakla davacının binasının ve zorunlu kullanım alanına karşılık gelecek miktarın bilirkişi incelemesi yaptırılarak hissesi hesaplanıp davalı ve dahili davalının paylarından oranlanılarak davanın pay yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.