Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2010/6182 K.2010/7098

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.12.2005 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptal tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.04.2010 günü murafaa icrasından sonra dosyada görülen eksiklik nedeniyle evrak mahalline iade edilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya tekrar Dairemize gönderilmiş olmakla, içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Davalı yüklenici savunmada bulunmamış, davalı arsa sahibi inşaatın tamamlanmadığını, kendisi tarafından ikmal edildiğini, yüklenici tarafından edim yerine getirilmediğinden davanın reddini savunmuştur. Mahkemece birlikte ifa kuralı uyarınca dava kabul edilmiştir. Hükmü davalı arsa sahibi temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Sözleşmelerde kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Başka bir deyişle borç hangi kişiler arasında doğmuşsa ilke olarak varlığını bu kişiler arasında sürdürür ve sona erer. Alacağın temliki ise hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Kısaca davada dayanılan, 12.07.2001 günlü sözleşme, davacı ile davalı yüklenici arasında yapılmış bir temlik sözleşmesidir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü kişi arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir akittir. Yüklenici arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile kazandığı kişisel hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse üçüncü kişi bu temlik işlemine dayanarak şahsi hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir.

Ancak, temlik alanın (davacı üçüncü kişinin) ifa talebine muhatap olan borçlu (davalı arsa sahibi) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan yeni alacaklı (üçüncü kişi) temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa bile borçlunun (arsa sahibinin) ona karşı bazı itiraz ve def’ilerde bulunmak yetkisi vardır.

Gerçekten Borçlar Kanununun 167.maddesine göre, “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik işlemi olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürebilecekse aynı def’iler yeni alacaklıya (temlik alan davacı üçüncü kişi) karşıda ileri sürebilir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Bilirkişi 21.11.2007 tarihli ek raporunda keşif tarihine göre yapıdaki eksiklikleri davacının arsa payı oranına göre 2.114.37 TL olarak saptamıştır. Eser bir bütündür ve yüklenicinin borcu eseri amacına sözleşmeye ve fen ve sanat kuralına uygun tamamlamaktır. Eserin bölünmesi olanağı olmadığından arsa sahibi yukarıda sözü edilen Borçlar Kanununun 167.maddesine dayanarak yükleniciye karşı ileri sürebileceği bütün hakları temlik alan üçüncü kişiye de ilerisi sürebileceğinden davacı yapıdaki eksikliklerin bedeli olan 7.914.87 TL’nin tamamını davalı arsa sahibine ödemek zorundadır. Ancak bu miktar ödendiği takdirde eser tamamlanmış sayılacağından mahkemece eksik miktarın depo ettirilmesi suretiyle istemin bu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.