Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/157 K.2011/1644

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Sicil Müdürlüğü tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı murisi babasının 771 parsel sayılı taşınmazda tapuda "...oğlu ... yazılı soyisminin, yine 1938 parsel sayılı taşınmazda tapuda ... oğlu..." yazılı baba isminin ve soyisminin nüfus kaydına uygun olarak "...oğlu..." olarak düzeltilmesini ve 1938 sayılı parselin tapulama tutanağındaki 1928 yazılı doğum tarihinin 1930 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Ancak; “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi

uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Bu nedenle doğum tarihi düzeltilmesine yönelik karar doğru olmadığı gibi 1938 parselde malik hanesinde yazılı bulunan "Mustafa oğlu Hacı Demirtaş" kaydının terkini şeklinde yazılması gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde "Murtaza oğlu Hacı Demirtaş kaydının terkinine" şeklinde hüküm fıkrası yazılması bozma nedenidir. Ne var ki; bu yönler yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII maddesi gereğince hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.