Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/1500 K.2012/3755

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tazminatın tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 17.08.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan manevi ve maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalı, davacı ile akti ilişki kurulmadığını, kaldı ki davayı görmeye tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

İddiaya göre davacı, davalının kuaför salonunda ücreti karşılığı perma işlemi yaptırmıştır. Bu işlemin yöntemine uygun yapılmaması sebebiyle, saçında yanmalar meydana geldiğini, genetik yapısının bozulduğunu ve dökülmeler olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacının ileri sürdüğü maddi olgular, taraflar arasındaki bir eser sözleşmesinin varlığını göstermektedir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 355.maddesine göre “istisna, bir akittir ki onunla bir taraf (yüklenici) diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder”. Görülüyor ki, bu tür sözleşmelerde yüklenici uzman olduğu konuda bir şey meydana getirmeyi taahhüt eden ve meydana getirdiği şeyi de iş sahibine bedel mukabili teslim eden kişidir. Bu tür uyuşmazlıklar 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değil, Borçlar Kanununun 355 vd. maddelerine göre değerlendirilir.

Bu açıklara göre sonuç olarak davayı görmeye tüketici mahkemesi değil, genel mahkeme görevli olduğundan, çekişmenin esası incelenmek üzere karar bozulmalıdır.