KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2012/1984 E., 2012/3295 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2012
- Mahkemesi
- TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tavzih istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tavzih isteminin reddine dair verilen 15.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacının tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise tazminat taleplerine ilişkindir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava reddedilmiştir.
Hükmü, davacı ve arsa maliki davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Gerekçeli karar, hükmü temyiz eden davacı vekili ...'a, 03.03.2011 tarihli kısa kararın tefhim edildiği duruşma tutanağının alt tarafına düşülen şerhe göre 05.04.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ve bu tarihe göre 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.
HUMK'nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2-Davalı arsa maliki S.S. ...Yerinde Islah Konut Yapı Kooperatifinin temyizine gelince;
Dava, tapu iptali ve tescil, bu olmaz ise tazminat istemi ile açılmıştır. Uygulama ve doktrinde terditli dava olarak nitelendirilen bu dava türünde iddia edilen taleplerin biri veya birkaçının reddedilmiş olması tüm kademeli talepler reddedilmedikçe karşı taraf lehine avukatlık ücreti takdirini gerektirmez.
Bu nedenle davacının ikinci kademedeki tazminat isteminin kabulüne karar verildiğine göre reddedilmiş sayılan birinci kademedeki tapu iptali ve tescil istemi nedeniyle davalı arsa maliki yararına vekalet ücreti takdir edilmemesinde yasaya aykırılık görülmemiş, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2012/1984, K. 2012/3295, 7 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama