Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/2859 K.2012/3566

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 239 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murisi babasının tapuda “... oğlu ...” yazılı isminin nüfus kaydına uygun şekilde “... oğlu ...” şeklinde düzeltilmesini istemiştir. Davalı İdare vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından gönderilen 239 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ve Komisyon Kararı incelendiğinde.

“239 numaralı parselin hissedarlardan ölü ... oğlu ... ...’e isabet ettiği adı geçenin zilyet ve tasarrufunda iken kati olarak bilinmeyen bir tarihte vefatı ile hissedarlarına bıraktığı fakat hissedarlarının bilinmediği anlaşılmış olduğundan 766 sayılı Kanununun 34 ve 94 maddeleri gereğince 239 numaralı parselin ölü ... oğlu ... ... adına tesbit ve tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır”. Komisyon Kararının tarihi 18.06.1969’dur. Davacının murisi ... oğlu ...

03.01.1933 doğumlu olup 13.08.1984 tarihinde vefat etmiştir. Yani komisyon kararı verildiği tarihte davacının murisi sağ’dır. Komisyon Kararında ise tapu maliki ... oğlu ... ...’in ölü olduğu yazılmıştır. Ayrıca keşifte, dinlenen mahalli bilirkişi ... beyanında; davacının murisi ...’in babasına ... oğlu ... ... denilmekteymiş ifadesini kullanmıştır.

Bu nedenle 18.06.1969 tarihli Komisyon Kararı ve dayanak belgeleri ile davacının murisi babasına ait üst soy nüfus aile kayıt örnekleri getirtilip yaşlı ve taşınmazı iyi bilen şahitler dinlenerek kimlik bilgilerinin Komisyon Kararındaki edinme nedenini doğrulayıp doğrulamadığı saptanmadan eksik araştırma ve soruşturma ile davanın kabulü doğru değildir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.