KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2012/3890 E., 2012/5060 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ... İnşaat nedeniyle temliken tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 20.10.2011 gün ve 2011/11846-12360 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılardan bir kısmının vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, Türk Medeni Kanununun 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dairemizin, 20.10.2011 tarihli ve 2011/11846-12360 sayılı ilamı ile dava konusu 320 ada 6 parsel sayılı taşınmazda 1/4 pay maliki ...'ın 15.04.2006 tarihinde öldüğü, mirasçısı ...'ın davada taraf olmadığı, taraf teşkilinin tamamlanarak hüküm kurulması gerektiği belirtilerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.Bir kısım davalıların vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.Dosya içerisinde mevcut tapu kayıtlarına göre 320 ada 6 parsel sayılı taşınmazın öncesinde arsa vasfı ile paylı mülkiyete tabi olarak kayıtlı iken 31.03.1995 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, pay sahibi ...'ın 15.04.2006 tarihinde ölümüyle payının mirasçılara intikal ettiği, mirasçılarından ... ile ...ın paylarını devretmeleri nedeni ile intikal
sırasında adlarına pay tescili yapılmadığı bu defa yapılan incelemede tespit edilmiştir. Taşınmazda pay sahibi olmayan ...'ın davada yer almasına gerek bulunmadığı halde kararın belirtilen nedenle sehven bozulduğu anlaşıldığından Dairemizin bozma ilamının kaldırılmasına, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2012/3890, K. 2012/5060, 5 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama