Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/7482 K.2012/8262

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.07.2010 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit ve ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ipoteğin fekki, menfi tespit ve kötü niyet tazminatı isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın menfi tespit yönünden kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. Kısa kararda davanın menfi tespit yönünden kabulü ile davacı tarafın kötü niyet tazminatı talebinin reddine, gerekçeli kararda ise davanın menfi tespit yönünden kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.