Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/10432 K.2013/13512

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.11.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı Hazine vekili, geçit hakkının 4 sayılı parselden verilmesinin daha uygun olduğunu, değer tespitinde taşınmazın tamamının göz önünde bulundurulması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 206 ada 1 parsel sayılı taşınmaz lehine, 206 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinden fen bilirkişisi raporunda (2-A) harfi ve sarı renk ile gösterilen ikinci alternatif olarak belirlenen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, belirlenen geçit bedeli üzerinden hesaplanan 34,35 TL harçtan peşin alınan 27,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 7,35 TL harcın davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken maddi hata nedeniyle davacıya iadesine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.