Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/1307 K.2013/3168

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 05.07.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacılar, 122 ada 12 ve 52 parsel sayılı taşınmazlar yararına, davalıya ait 122 ada 46 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı hazine vekili temyiz etmiştir.

Karar, Dairemizce; ''Davacılar farklı parsellerin malikleri olup, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı halde mahkemece bu hususta infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulduğu, tesis edilen geçit hakkının 122 ada 46 parseli ortadan ikiye bölecek şekilde olduğu nedeniyle isabetli olmadığı'' gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak 18.09.2012 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisine atıf yapılarak 122 ada 46 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit kurulduğu görülmüştür.

Hükmü, davalı hazine vekili temyiz etmiştir.

Geçit davalarında yararına geçit kurulacak taşınmazların genel yola ulaşımını sağlayabilmek için en kısa ve ekonomik yerden geçit kurulması gerekir. Hükme esas alınan 18.09.2012 tarhli fen bilirkişi raporu ve ekindeki

krokiye göre 122 ada 46 parsel sayılı taşınmazın kuzeyindeki 10 ve 11 parsellerle bitişik olan kesiminde geçit kurulmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken davacı adına kayıtlı 12 parsel sayılı taşınmazın güney sınırı takip edilerek (B) ile gösterilen yere kadar geçitin uzatılması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.