Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/13696 K.2014/639

Davacı-davalı S.. S.. vekili tarafından, davalılar-davacılar M..

K.. vd. Aleyhine 20.07.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil; birleşen dava ile de tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kabulüne; birleşen davanın reddine dair verilen 17.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar-davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.01.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar-davacılar vekili Av. S..

Ö.. geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Süleyman, maliki olduğu 376 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 1.000 m2 bölümüne komşu 379 parsel maliklerince ağaç dikmek yoluyla elatıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini, ağaçların kal’ini ve 10.000 TL; 24.04.2012 günlü dilekçesiyle de 12.925 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınmasını istemiştir.

Birleştirilen davada davacılar, maliki oldukları 379 parsel sayılı taşınmaza komşu davalıya ait 376 parsel sayılı taşınmazın 1.400 m2 bölümünün kendilerine ait olduğunu düşünerek ağaç diktiklerini, ağaçların toplam değerinin zemin değerinden fazla olduğunu ileri sürerek taşınmazın adına tescilini veya ağaçların tam değerinin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne; birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, temliken tescil isteyen davacılar temyiz etmiştir.

Asıl dava, elatmanın önlenmesi, kal, ecrimisil; birleştirilen dava, TMK'nın 729. maddesi gereğince temliken tescil, ikinci kademede tazminat istemlerine ilişkindir.

TMK 'nın718/2 maddesine göre, arazi üzerindeki mülkiyetin kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. TMK'nın 729. maddesi bu kuralın istisnalarından birisini düzenlemiş, zemin ile

üzerindeki bitkiler arasındaki bağlantıyı kesmiş ve aşağıdaki koşulların oluşması halinde ise bitki sahibine üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Somut olayda, dava konusu 376 sayılı parsel davacı Süleyman, 379 parsel sayılı taşınmaz da davalılar Mine ve T.. K.. adına kayıtlıdır. Hükme esas alınan 14.10.2011 günlü fen bilirkişi raporunun eki krokide 376 sayılı parselin sınırlarındaki (A) ile işaretli 1.462,62 m2 bölüme ağaç dikilmek suretiyle elatıldığı belirlenmiştir.

06.01.2012 günlü ziraat bilirkişi raporuyla da 376 sayılı parselin elatılan bölümünün 77.519 TL, buradaki ağaçların ise 9.000 TL değerinde olduğu saptanmıştır. 379 sayılı parselin maliki davalılar çap kayıtları oluştuktan sonra mülkiyet hakkı sınırlarını aşarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmeden davacının taşınmazının bir bölümüne ağaç dikmişlerdir.

Herhangi bir yasal dayanakları olmadan bir başkasının mülkiyet alanına girerek ağaç dikmeleri nedeniyle davalılar yönünden temliken tescil davalarında aranan iyiniyet koşulu gerçekleşmiş değildir. Bu nedenle, elatmanın önlenmesi isteminin kabulü ile temliken tescil isteminin reddine karar verilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak, davalılar ikinci kademede ağaçların tam değerlerinin tahsilini istemişlerdir.

Dava konusu alandaki ağaçların başka yere naklinin olanaklı olup olmadığı hususunda ziraat bilirkişiden rapor alınmamıştır. Bu nedenle, ziraat bilirkişisinden ek rapor alınarak ağaçların başka bir alana naklinin olanaklı olup olmadığı belirlenmeli, nakli olanaklı ise şimdiki gibi davanın reddine, aksi halde TMK’nın 723/3. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesi gerekir.

Ayrıca, davacı Süleyman taşınmazına davalılar tarafından ağaç dikildiğinden tasarruf hakkının engellenmesi nedeniyle ecrimisil isteminde bulunmuştur. Hükme esas alınan 06.01.2012 günlü ziraat bilirkişi raporunda, taşkın bölüme ilişkin olarak boş olarak ve portakal bahçesi olarak ecrimisil bedeli hesaplanmıştır. Davacı Süleyman’a ait 376 parsel tarla niteliğinde olup üzerindeki ağaçlar davalılar tarafından dikildiğinden tarla olarak ecrimisil bedeli hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece, yukarıda açıklanan olgular bir yana bırakılarak yazılı gerekçeyle istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.