Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/13916 K.2013/14873

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacılar, 10312 parsel sayılı taşınmaz yararına, davalılara ait 5842 ve 6977 parsel sayılı taşınmazlar ile dere yatağı üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir. Davalının temyizi üzerine karar Dairemizin 28.03.2012 tarihli ilamıyla ve ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, geçit hakkı tesis edilebilecek tüm alternatiflerin Menderes dere yatağı içinde kalması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilirkişi rapor ve krokisine göre davacıların mutlak geçit ihtiyacı içinde oldukları, bozma ilamı doğrultusunda uzman bilirkişilerden alınan ek rapora göre tüm alternatiflerin araştırılmasına karşılık dava konusu taşınmazdan kadastral yola ulaşılabilmesi için dere yatağından geçilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, dere yatağından köprü kurulmak suretiyle geçit hakkı tesisinin mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.