Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/16260 K.2014/6830

Davacı tarafından, davalı aleyhine 06.10.2011 gününde verilen dilekçe ile su kanalına müdahalenin önlenmesi ve eski hale iadesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, kadim su arkına yapılan müdahalenin önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davalı belediye, idarece verilen tahsis belgesine istinaden içme suyunda kullanılmak üzere yeraltına boru döşenerek suyun taşındığını, su kanalının tapu ya da kadastro kayıtlarında bulunmadığını beyanla reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı tarafından su kanalına yapılan müdahalenin men'i ile su kanalının eski haline iadesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı belediye temyiz etmiştir.

Davaya konu su kaynağı Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan G.. Çayından çıkmaktadır. Dava konusu su Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünün 13.10.2011 tarihli 02.. yazısı ile davalı G.. B..na tahsis edilmiştir. Bu durumda halen ayakta olan tahsis kararı iptal edilmediğinden elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca çekişme konusu olan ve fen bilirkişilerinin 18.07.2012 tarihli keşif rapor ve krokisinde mavi renkle gösterilen su arkı kadastro paftasında gösterilmemiştir. Kadim dahi olsa bu ark kadastroda oluşan paftaya işaretlenerek çapa bağlanmadığı ve kadastro paftası hukuki varlığını koruduğu sürece elatmanın önlenmesi davası dinlenemez.

Diğer taraftan mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporundan davacının 33 parsel sayılı taşınmazı içerisinde bulunan ve kadim su arkına istifade ettiği iddia olunan değirmenin uzun süredir atıl durumda bulunduğu, kullanılmadığı anlaşıldığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.