Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/16287 K.2014/915

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.08.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan..., ..., ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 42 ada 22 parsel sayılı taşınmaz lehine, 42 ada 109 parsel sayılı taşınmaz üzerinden 23.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda beşinci alternatif olarak belirlenen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan..., ..., ..., ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalılardan..., ..., ..., ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel

sütununa tesciline karar verilmesi ve bilirkişi vasıtası ile belirlenerek depo edilen geçit bedelinin aleyhine geçit kurulan taşınmaz maliklerine ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu konularda hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.