Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/3317 K.2013/5263

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.07.2012 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, onbir adet taşınmazın elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların maliki ...'ın veraset ilamındaki payları oranında mirasçıları adına paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 644. maddesi gereğince; bir mirasçı, terekeye dahil malların tamamı veya bir kısmı üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteminde bulunduğu takdirde sulh hakiminin, diğer mirasçılara çağrıda bulunarak belirleyeceği süre içinde varsa itirazlarını bildirmeye davet edeceği, elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verileceği, terekeye dahil diğer hakların ve alacakların paylar oranında bölünmesi hususunda da yukarıdaki hükümler uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

1- Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı ...'ın 421, 255, 287, 316, 438, 543, 711, 401, parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu edilen 149, 489, 11 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu edilen ve paylı mülkiyete dönüştürülen 149 ve 489 parsel sayılı taşınmazlarda ...ın 1/4, 11 parsel sayılı taşınmazda 12/32 payı bulunmakta olup bu pay oranları gözetilmeden...'ın veraset ilamındaki pay oranlarına göre paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.