Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/9896 K.2013/13409

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.03.2009 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve ıslahen kal birleştirilen davada temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine, birleştirilen temliken tescil davasının kabulüne dair verilen 31.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl dava, elatmasının önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalı vekili ise Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince temliken tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, davalının davacının taşınmazının fen bilirkişinin raporunda belirtilen 87,25 m2'lik kısmına ev yaptığı ve bina değerinin arsa değerinden fazla olduğu, yapılan müdahalenin önlenmesi ile taşkın kısmın yıkımının fahiş zarar doğuracağı gerekçesiyle davacının davasının reddi ile davalının davasının kabulüne 886 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin raporunda belirtilen 87,25 m2'lik yerin tapu kaydının iptali ile davalı adına kayıtlı olan 31 parsel sayılı taşınmaza katılmak suretiyle tapuya tesciline, bu kısmın değeri olan 870,25 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlı olup, birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme

sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı ... adına kayıtlı 886 parsel sayılı taşınmaza davalı ... tarafından ahır yapmak ve bahçe olarak kullanmak suretiyle tecavüz edilen ve krokide A, B ve C ile gösterilen kısımların kal'i mümkün olduğundan bu kısımlara yönelik temliken tescil isteminin kabulü doğru görülmemiştir.

Krokide D ile gösterilen kısımdaki ev yönünden ise mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu nedenle öncelikle söz konusu evin davalı tarafından iyiniyetle inşa edilip edilmediği yani TMK'nın 724. maddesine dayalı temliken tescil isteminin sübjektif şartı olan iyiniyet koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği, daha sonra da diğer koşulların mevcut olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.