Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/1076 K.2014/2266

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.09.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü bir kısım davalılar temyiz etmiştir. 1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 9,9 olarak gösterilmesi doğru olmadığı gibi, dosyada kayıt maliki ...’a ait bir tanesi iptale konu olan iki adet mirasçılık belgesi bulunduğundan, taşınmazların satış bedelinin, taraflara,

iptal kararıyla birlikte oluşturulan son mirasçılık belgesi ve tapu kaydındaki paylar oranında paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde satış bedelinin dağıtımında hangi mirasçılık belgesinin dikkate alınacağının gösterilmemesi de doğru değil ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.