Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/1079 K.2014/2066

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.09.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen 17.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı O.. H.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı alacaklı İcra İflas Kanununun 121. maddesine göre aldığı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu ... ve .. parsel sayılı taşınmazların satışı suretiyle ortaklığının giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2012/15420-16952 sayılı ilamı ile .. parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının reddine, diğer taşınmazlar hakkında temyiz itirazlarının kabulü ile tarla vasfında tapuda kayıtlı olan bu taşınmazlarda 5403 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince pay satışının mümkün olmaması karşısında işin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece, yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile .. ve .. parsel sayılı taşınmazlar üzerinde ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, .. ve .. parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki dava ise reddedilmiştir.

Hükmü, davalı O.. H.. temyiz etmiştir.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davalarda birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek kadar (sayıda) taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddi gerekir.

Somut olaya gelince, yargılama aşamasında borçlu paydaş İ.. H..'ın .. parsel sayılı taşınmazdaki payını borca karşılık devrettiği bizzat davacının beyanı ile sabittir. Bu nedenle .. parsel sayılı taşınmazın alacaklı olan davacıya devrinin borcu karşılayıp karşılamadığı araştırılarak karşılamıyor ise borca yetecek kadarının satışına karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.