Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/16137 K.2016/1631

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.12.2012 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının ... Noterliğinin 07.10.1994 tarihli düzenleme şeklindeki satış vaadi sözleşmesi ile o tarihte tasarrufunda bulunan ... Köyü 187 parselde kayıtlı taşınmazın, annesi ...'ten kendisine intikal edecek miras hissesinin tamamını müvekkiline satmayı vaad ettiğini, satış bedelinin tamamını nakden ve peşinen aldığını ancak tapuda devir işlemlerini yapmaktan kaçındığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı 13/3353 hissesinin iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunmuş; satış vaadi sözleşmesinde belirtilen bedeli almadığını belirterek davanın esastan da reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 187 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı 13/3353 hissesinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706 ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re'sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Taşınmaz satış vaadi sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince on yıllık zamanaşımı süresi uygulanır ve bu süre sözleşmenin ifa olanağının doğması ile işlemeye başlar.

Somut olaya gelince, satış vaadi sözleşmesi 07.10.1994 tarihinde düzenlenmiş olup sözleşmede taşınmazın teslim edildiğine ilişkin bir ibare bulunmamaktadır. Bu durumda, zamanaşımı süresi sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren başladığından davanın açıldığı tarih itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu, davalının yasal süre içerisinde verdiği cevap dilekçesinde zamanaşımı itirazında bulunduğu anlaşıldığından, davanın zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle reddi gerekir.

Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle reddi gerekirken davanın esasının karar bağlanması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.